บทความออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียง

เป้าหมาย : ประชาชนทั่วไป,พ่อแม่ผู้ปกครอง,ครูอาจารย์, ผู้นำท้องถิ่น และผู้นำศาสนา
แนวโฆษณา : “ ช่วยกันดูแลบุตรหลาน อย่าให้ตกเป็นเครื่องมือของกลุ่มผู้ก่อความไม่สงบ ”

ท่านผู้ฟังที่เคารพ (ครับ /ค่ะ) วันนี้ขอนำเอาส่วนหนึ่งของคำสารภาพของเยาวชนผู้หลงผิด ที่อยากจะฝากเตือนไปยังเพื่อนๆที่หลงผิด ที่ยังไม่ได้เข้ามาแสดงตนเพื่อเป็นผู้ร่วมสร้างสันติสุข และเพื่อนๆ เยาวชนที่กำลังคิดจะเข้าร่วมขบวนการ ว่าอย่าได้หลงผิดตกเป็นเครื่องมือ และกลายเป็นทาสของกลุ่มผู้ก่อความไม่สงบ ซึ่งมีคำสารภาพ สรุปได้ดังต่อไปนี้
ครั้งแรกเข้าใจว่าเป็นองค์กรมุสลิมทั่วไป พออยู่ไปสักระยะหนึ่งจึงทราบว่าไม่ใช่ขบวนการทางศาสนา แต่ไม่กล้าตีตัวออกมา จึงอยากบอกกับพ่อแม่ผู้ปกครองทุกคนที่อยู่ในภาคใต้ว่า พวกที่มาปลุกปั่นลูกหลานท่านคือโจรที่แท้จริง บางคนพูดว่าอีกไม่นานกูจะได้ชี้นิ้วเสียที คือพร้อมที่จะเป็นหัวหน้าใหญ่ กลุ่มบุคคลกลุ่มนี้มีสองระดับ ระดับใหญ่คือหวังจะเป็นใหญ่เป็นสุลต่าน พวกนี้หลบตัว พอถูกหมายจับก็หลบไปอยู่ต่างประเทศ ส่วนอีกกลุ่มหนึ่งคือพวกที่เป็นหัวหน้าปลุกปั่น ซึ่งอยู่ในประเทศไทย บางทีก็หลบไปอยู่ใน ประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งเป็นความเห็นแก่ตัว เพราะยืมมือลูกหลานของเราไปก่อความวุ่นวาย ทำให้ลูกหลานของเราถูกยิงตาย ติดคุก ซึ่งเป็นสิ่งที่เลวร้ายมาก อยากฝากให้ดูแลลูกหลานให้ดี และให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ จับกุมกลุ่มบุคคลพวกนี้ให้ได้
จากการสอบสวนขยายผลผู้ต้องหาทั้งหมดที่ผ่านมา ให้การว่า “ถูกกลุ่มขบวนการหลอกใช้มาโดยตลอด โดยไม่มีค่าตอบแทน ทำไปด้วยอุดมการณ์ เพื่อแบ่งแยกรัฐปัตตานี ตามที่ถูกยุยงปลุกปั่นมา สำหรับการเข้าร่วมขบวนการนั้น เป็นเพราะตนเคร่งครัดในหลักศาสนามาก จึงมีบุคคลไม่หวังดีเข้ามาชักจูง และพูดถึงในเรื่องประวัติศาสตร์รัฐปัตตานี พร้อมทั้งยุยงให้เกลียดชังเจ้าหน้าที่ หลังจากที่เราหลงเชื่อแล้วจะถูกนำไปทำพิธีซูเปาะ หรือสาบานตน โดยบอกว่าตายเสียดีกว่าถูกจับ หากถูกจับก็จะต้องถูกเจ้าหน้าที่ทำร้ายถึงตาย เพื่อให้เกิดความเกรงกลัว แต่เมื่อถูกจับแล้วทำให้หูตาสว่างขึ้น เพราะไม่ได้เป็นไปตามที่เขาบอก เจ้าหน้าที่ให้โอกาสแก่พวกเรามาก ขอฝากเตือนไปยังพ่อแม่ของเยาวชนในพื้นที่ด้วยว่า กรุณาเอาใจใส่ลูกๆ ของท่านให้มาก และพยายามติดตามดูด้วยว่า ลูกของท่านเป็นอย่างไร ให้ความสำคัญกับลูกของท่านเป็นอันดับแรก ก่อนที่บุคคลอื่นจะมาเห็นความสำคัญ และชักจูงไปในทางที่ไม่ดี สำหรับการไปโรงเรียนสอนศาสนานั้น ให้ตรวจสอบว่าไปเรียนจริงหรือไม่ รวมทั้งให้สังเกตลูกท่านด้วยว่า หากระยะหลังมีกล้ามเนื้อที่แข็งแรง สามารถทำงานที่หนักๆ ได้ตลอดทั้งวัน ก็ให้สงสัยไว้ก่อนว่าลูกของท่านนั้นได้รับการฝึกฝนร่างกายมาอย่างดี จากกลุ่มผู้ก่อความไม่สงบ ฉะนั้นฝากให้พ่อแม่ได้เอาใจใส่ลูกให้มากๆ อย่าปล่อยให้บุคคลอื่นมาหลอกได้”
และสุดท้าย...นี่คือคำกล่าวของพ่อแม่ผู้ปกครองรายหนึ่งที่ไม่เคยรับรู้เลยว่า ลูกของตนไปทำอะไร กว่าจะรู้...ลูกของตนก็กลายเป็นทาสตกเป็นเครื่องมือของกลุ่มผู้ก่อความไม่สงบแล้ว..... “ลูกของเราเป็นเด็กเรียนดี มีความประพฤติเรียบร้อย และเคร่งศาสนา เรารู้สึกดีใจที่มีลูกที่ดี แต่เมื่อได้รับแจ้งว่า ลูกของเราถูกเจ้าหน้าที่จับเพราะไปฆ่าคน เราไม่เชื่อ แต่สุดท้ายลูกเราสารภาพ และนำเจ้าหน้าที่มาเอามีดที่ใช้ตัดคอคน เราไม่เชื่อเลย ทุกคนในหมู่บ้านก็ไม่มีใครเชื่อ เขาบอกแต่ว่าเขาเสียใจ ที่เขาหลอกและปิดบังทางบ้านมาตลอด ถูกกลุ่มผู้ก่อความไม่สงบสั่งสอนไปในทางที่ผิด แล้วนำตัวไปสาบาน ทำให้ต้องเป็นทาสคนร้าย เขาสั่งก็ต้องทำตาม คนที่เขาสั่งให้ไปฆ่าก็ไม่รู้จัก ไม่เคยมีเรื่องโกรธกัน ฆ่าเขาตายลูกพี่น้องเขาก็ต้องเดือดร้อนเสียใจ ลูกของเราก็กลายเป็นคนชั่ว หมดอนาคตเรียนไม่จบ และต้องอยู่ในคุกรับกรรมที่ตนก่อ จึงอยากจะบอกกล่าวไปยังพ่อแม่ของเยาวชนทั้งหลาย ช่วยกันดูแลลูกของเราให้ดี อย่าได้ตกเป็นทาสรับใช้กลุ่มคนที่บิดเบือนศาสนา หวังใช้ลูกของเราเป็นเครื่องมือ เพื่อที่เขาจะได้ผลประโยชน์เป็นเงินรางวัลจากต่างประเทศ หากพบเห็นความผิดปกติของลูกเรา เช่น คบคนแปลกหน้า หายไปจากบ้านติดต่อกันนานๆ หรือออกจากบ้านตอนดึกๆ ก็ให้ตั้งข้อสังเกต และเรียกมาสอบถาม หรือหากไม่สบายใจ ไม่แน่ใจกลัวลูกจะเป็นทาสของผู้ก่อเหตุร้ายก็ให้แจ้งเจ้าหน้าที่บ้านเมือง เพื่อที่จะได้ช่วยลูกเราให้พ้นจากขุมนรก ทุกท่านจะได้ไม่เสียใจเหมือนกับเรา ที่เสียใจอย่างมากที่ลูกที่ดี ลูกที่รักของเราต้องเป็นเครื่องมือของคนบิดเบือนศาสนา”