บทความออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียง

เป้าหมาย : ประชาชนทั่วไป, ผู้ปกครอง,ครูอาจารย์, ผู้นำท้องถิ่น และผู้นำศาสนา
แนวโฆษณา : “อย่าปล่อยให้ผู้ก่อความไม่สงบ นำยาเสพติดมามอมเมาลูกหลานของเรา ”

ท่านผู้ฟังที่เคารพ (ครับ /ค่ะ)
สังคมไทยของเราทุกวันนี้ครูนับว่ามีบทบาทมาก ในการที่จะชี้นำให้เด็กได้รู้ถึงพิษภัยของยาเสพติด ตลอดจนแนะนำเยาวชน อย่าได้คิดไปลองเสพยาเสพติด เพราะผู้ที่เสพยาจะทำให้ผลการเรียนนั้นตกต่ำลง และทำให้สุขภาพร่างกายอ่อนแอลง จะเห็นได้ว่าปัจจุบันยาเสพติดนั้นได้แพร่ระบาดไปทั่วทุกชุมชนทุกสถานที่ อาทิเช่น สถานเริงรมย์ สถานศึกษา กลุ่มผู้ใช้แรงงาน แต่ที่สำคัญที่สุดก็คือ กลุ่มนิสิตนักศึกษาและเยาวชนไทยที่จะเจริญเติบโตเป็นกำลังสำคัญของชาติในอนาคต เพราะเมื่อใดก็ตามที่เราเกิดความอ่อนแอของจิตใจ เป้าหมายของชีวิตที่วางไว้อย่างสวยหรู ก็คงเป็นแค่ความฝันไปเท่านั้น เพราะฉะนั้นเราจะต้องเลือกทางเดินที่ดี และหลีกเลี่ยงสิ่งเสพติดทุกประเภท ไม่ควรอยากรู้ อยากทดลอง ควรระลึกเสมอว่า ทำอย่างไรเพื่อให้พ่อแม่ได้เกิดความภูมิใจในความสำเร็จของเรา ถ้าเรารักพ่อแม่อย่าทำให้พ่อแม่ต้องผิดหวัง เพราะ “ไม่มีใครรักเราเท่าพ่อแม่ อย่าคิดแก้ปัญหาด้วยยาเสพติด”
ปัจจุบันจากการดำเนินการสอบสวนขยายผล การจับกุมแกนนำแนวร่วมกลุ่มผู้ก่อความไม่สงบของ เจ้าหน้าที่ ส่วนใหญ่ให้การรับสารภาพว่าได้ใช้เงิน และยาเสพติด เข้าล่อและมอมเมาเยาวชนให้ตกเป็นแนวร่วมในการก่อเหตุร้ายในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ โดยจะหลอกล่อให้เยาวชนผู้หลงผิดเสพยาเสพติดชนิดต่าง ๆ โดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ เพื่อให้ตกเป็นเหยื่อของยาเสพติดในรูปแบบต่าง ๆ ด้วยกันเช่น หลอกให้เสพฟรีโดยไม่ต้องซื้อ เพราะไม่รู้ว่าสิ่งนี้เป็นยาเสพติด เมื่อเสพไปบ่อย ๆ ครั้ง หรือเพิ่มจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ ก็จะทำให้ติด และเป็นโอกาสของกลุ่มผู้ก่อความไม่สงบที่จะบีบบังคับให้เยาวชนผู้หลงผิดช่วยขาย เพื่อให้มีรายได้จากการขายมาซื้อยาเสพสำหรับตนเอง จนต้องตกอยู่ในวงการค้ายาเสพติดรายย่อย และพร้อมที่จะชักชวนเพื่อน ๆ ให้มาเป็นผู้เสพรายใหม่
ซึ่งในเรื่องนี้ครูซึ่งเปรียบเสมือนพ่อแม่คนที่สองของเด็ก จักต้องคอยดูแลเอาใจใส่ พร้อมกับให้ความรู้แก่เยาวชน ตลอดจนต้องฝึกให้เด็กเกิด “ ทักษะในการตัดสินใจ ”ด้วย ซึ่งในช่วงวัยหัวเลี้ยวหัวต่อนี้ ครูนับว่าเป็นบุคคลสำคัญที่จะเป็นผู้ปูพื้นฐาน ประสบการณ์ และทักษะให้กับเด็กในวัยต่าง ๆ เพื่อให้หลีกเลี่ยงจากยาเสพติด โดยเริ่มตั้งแต่ฝึกให้รู้ว่าอะไรดี ไม่ดี พร้อมทั้งให้ข้อมูลความรู้เกี่ยวกับยาเสพติดเบื้องต้น เช่น อันตรายของการใช้ยาเสพติดที่มีผลต่อชีวิต สังคม ครอบครัว และชุมชน ให้รู้กฎข้อห้ามการใช้ยาเสพติด และบทลงโทษที่ชัดเจนสำหรับผู้ฝ่าฝืน ตลอดจนชี้แนะเด็กให้รู้จักควบคุมอารมณ์ และความเครียดในสถานการณ์ต่าง ๆ อย่างถูกต้อง เมื่อมีปัญหาให้ปรึกษากับคนใกล้ชิด เช่น พ่อแม่ หรือครู รวมทั้งควรฝึกให้เยาวชนเป็นคนที่รู้จักรับผิดชอบต่อหน้าที่ของตนเอง
ในส่วนพ่อแม่ หรือชุมชนก็ไม่ควรละเลยในการช่วยกันดูแลสอดส่องบุตรหลาน หากพบอาการผิดปกติ ทั้งผู้ปกครองและครู ต้องติดตามสอบถามหาสาเหตุ เพื่อสร้างความอุ่นใจและเป็นกำลังใจให้กับเด็ก เพื่อที่เราจะได้ช่วยกันแก้ไขปัญหาได้ทันท่วงที อย่าประจานเด็กให้ได้รับความอับอาย
ซึ่งการป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติดนั้น จริงๆ แล้ว ต้องเริ่มที่ครอบครัวเป็นอันดับแรก เพราะถ้าครอบครัวดี มีความสงบสุข ทุกคนในบ้านก็จะรู้สึกอบอุ่น มีสายสัมพันธ์ที่ดีต่อกันทั้งพ่อแม่ลูก ปัญหาเลวร้ายต่าง ๆ ก็จะไม่เกิดขึ้นอย่างแน่นอน โดยอย่าคิดว่าเยาวชนผู้เสพยาเป็นตัวปัญหา ควรมองจุดบกพร่องของทุกคนในบ้าน แล้วนำมาแก้ไขร่วมกัน นอกจากนี้สมาชิกภายในครอบครัวต้องไม่มีความลับต่อกัน ควรเปิดเผยเรื่องราวปัญหาที่เกิดขึ้น และร่วมมือกันแก้ไขในทางที่ถูกต้อง อย่าให้เยาวชนต้องต่อต้านพลังของยาเสพติดโดยลำพัง เนื่องจากมีจิตใจอ่อนไหว คนในครอบครัวต้องช่วยเหลือตลอดเวลา โดยไม่เบื่อหน่าย พ่อแม่อย่าอายที่จะขอความช่วยเหลือจากบุคคลอื่น ที่สำคัญคือการแสดงความรักอย่างจริงใจ ดังนั้นผู้ปกครองจึงเป็นบุคคลสำคัญที่จะช่วยให้เยาวชนผู้หลงผิด เลิกเสพยาได้ด้วยความเข้าใจและความรักอันอบอุ่น รวมทั้งปลอดภัยจากการถูกหลอกลวงให้เสพ หรือกระทำผิดกฎหมาย เช่น การขนส่งลำเลียงโดยไม่รู้ว่าเป็นยาเสพติด
ท่านผู้ฟังที่เคารพ (ครับ /ค่ะ) ในการป้องกันนั้น บิดามารดา ครูอาจารย์ ตลอดจนผู้นำชุมชนและผู้นำท้องถิ่นต้องเป็นแบบอย่างที่ดีให้กับคนใกล้ชิด ปลูกฝังในสิ่งที่ดีงาม สนับสนุนในสิ่งที่เป็นประโยชน์ ตลอดจนคอยเป็นที่ปรึกษาต่าง ๆ เพื่อหาหนทางออกในทางที่ถูกที่ควร โดยเฉพาะอย่างยิ่งปัญหายาเสพติดที่กำลังแพร่ระบาดอยู่ในสังคมของเราทุกวันนี้ ทำให้เยาวชนเกิดค่านิยม ความคิด ความเชื่อ และความรู้สึก ในทางที่ผิด ๆ ฉะนั้นพ่อแม่ผู้ปกครองควรตระหนักว่าปัญหา ยาเสพติดเป็นเรื่องใกล้ตัวที่เราควรจะร่วมมือกันป้องกันให้หมดสิ้นไปจากสังคมไทย จึงขอเชิญชวนพ่อแม่พี่น้องทุกท่านร่วมกันประณามสาปแช่งต่อกลุ่มผู้ก่อความไม่สงบกลุ่มนี้ ให้เกิดความอับอาย และมีความสำนึกว่าสิ่งที่ พวกตนกำลังทำอยู่นั้นเป็นสิ่งที่ชั่วร้าย พวกเราต้องช่วยกันประณามให้สังคมได้รับรู้ว่ากลุ่มบุคคลพวกนี้แหละ คือกลุ่มบุคคลที่ถ่วงความเจริญของบ้านเมือง จึงเหมาะสมแล้วที่จะถูกประณามให้เป็นกลุ่มบุคคล“ผู้ทรยศต่อชาติและทำลายชาติอย่างแท้จริง”